Terra in Pécs
De Hongaarse stad Pécs is in 2010 de culturele hoofdstad van Europa en is, naast Delft, één van de steden die deelneemt aan het internationale project UNIC (Urban Network for Innovation in Ceramics). De Europese Commissie subsidieert dit project om een netwerk van tien keramieksteden op te bouwen, te onderhouden en om te oogsten met een actieplan, dat in het teken staat van de versterking van het lokale keramiekklimaat.
De overige Europese steden die verbonden zijn aan dit project hebben eveneens een lange en levendige geschiedenis in de keramische industrie: Limoges(Fr), Aveiro (P), Selb (D), Stoke-on-Trent (UK), Faenza (It.), Castellon (Sp), Sevilla (Sp) en Napoca (Rom).
Tien Nederlandse kunstenaars tonen in september hun keramiek in het Janus Pannonius Museum te Pécs, n.l. Wim Borst, Hanneke Giezen, Marijke Gémessy, Mieke de Groot, Beatrijs van Rheeden, Susanne Silvertant, Mariëtte van der Ven, Pauline Wiertz, Henk Wolvers en Yuk Kan Yeung
Janus Pannonius Múzeum
H-7621 Pécs (H)
Káptalan u. 2.
Open: 10.00-18.00, behalve maandag
Ik doe alles om schoonheid te etaleren, maar ik doe dat met weinig eerbied voor het betamelijke. Mijn versieringen zijn te overdadig, het glazuur te wild, de hantering van het porselein is ruig, de vormen zijn asymmetrisch. Daarnaast ontdoe ik objecten van hun dienstbare karakter. Ze zijn onbruikbaar, je kunt ze alleen maar mooi wegzetten en er verliefd naar kijken.
Bij Henk Wolvers is mijn associatie ‘elegant’. Henk is als mens elegant en in zijn werk kan de elegantie ook als een leidraad worden gezien.
De witte porseleienen beelden van Van der Ven zijn op de eerste plaats poetisch met als uitgangspunt de menselijke figuur. Vaak wordt het gecombineerd met kleding, bont of leer. Het beeld wordt zo verzacht en er komt meer ruimte voor de kijker om een eigen invulling te geven aan deze realiteit.
“Mijn beelden gaan over vorm. Het zijn autonome beelden en verwijzen naar niets anders dan naar zichzelf. De beelden komen voort uit een combinatie van wetmatigheid en intuïtieve keuzes”.
Liefde voor Plakken en Knippen door Etty Walda
Al heel jong was Pauline bezig met drukwerk op het reclamebureau van haar vader. Uitgebreide collages maakte ze door plaatjes uit te knippen en opnieuw te rangschikken. Later op de middelbare school ging haar voorkeur uit naar keramiek en textiel, maar het stoere, fysieke werk van keramiek gaf toch de doorslag.
Ik maak keramische beelden met een krachtige en monumentale vormgeving. De objecten bestaan uit met elkaar verlijmde, handgevormde elementen die raku worden gestookt. Door middel van deze stooktechniek bereik ik de door mij gewenste verweerdheid van mijn objecten. Mijn interesse in architectuur geef ik vorm in mijn beelden. Stevige, rationele vormen onthullen een fascinatie voor de huid. Tijdens de opbouwfase laat ik openingen in de huid van de klei ontstaan die het licht doorlaten, waardoor een object een zekere transparantie krijgt.
Het oeuvre van Wim Borst laat zich lezen als een boek over moderne beeldhouwkunst waarbij elk hoofdstuk uit een groep werken bestaat waarin hij specifieke formele mogelijkheden binnen een afgebakend thema onderzoekt. In het begin van zijn carrière werkte Borst met het gegeven van kubussen en rechthoeken waarop hij rechte lijnen in het glazuur uitspaarde. Allengs deden zich diagonale verschuivingen hun intrede, waardoor de objecten dynamischer en ruimtelijker werden.
In haar werk uit Yuk Kan Yeung de confrontatie met haar gedachten en gevoelens. Voor haar is de creatie van keramiek als het schrijven van poëzie: zoals een dichter zijn gevoelens uit in taal, zo gebruikt zij porselein.
