Rachel Wood gebruikt steengoedklei, vanadium pentoxide slib, en barium carbonaat glazuur. Het werk wordt gestookt in een elektrische oven op 1220°C.
De kleur, de textuur en de sfeer van haar vormen zijn een metafoor voor hoe ze het landschap en de wereld om haar heen interpreteert. Het menselijk impulsieve verlangen om te willen aanraken, en de inherente emotionele noodzaak om te worden aangeraakt, liggen ten grondslag aan de technische, creatieve en emotionele basis van haar werk. Rachel’s persoonlijke intuïtieve touch is een leidraad in al haar werk – een deuk in de zachte klei, een glazuurdrup, een kras, en een vinger of handafdruk in het glazuur.
